Based on true story

มีน=มุ่ย , มุ่ย = มีน

.......................................................................................

มุ่ย "It Ends Tonight...The All-American Reject??"

มีน " Your subtleties. They strangle me.I can't explain myself at all.
And all the wants. And all the needs.All I don't want to need at all."

มุ่ย "The walls start breathing.My mind's unweaving.Maybe it's best you leave me alone.
A weight is lifted.On this evening.I give the final blow...."

มีน "When darkness turns to light,It ends tonight. It ends tonight."

มุ่ย "A falling star.Least I fall alone.I can't explain what you can't explain.
You're finding things that you didn't knowI look at you with such disdain "

มีน "The walls start breathing.My mind's unweaving
Maybe it's best you leave me alone.A weight is lifted
On this eveningI give the final blow...."

มุ่ย " When darkness turns to light. It ends tonight,It ends tonight.
Just a little insight won't make this right. It's too late to fight
It ends tonight,It ends tonight."

มีน "Now I'm on my own side.It's better than being on your side
It's my fault when you're blind.It's better that I see it through your eyes"

มุ่ย "All these thoughts locked inside.Now you're the first to know"

มีน "When darkness turns to light.It ends tonight,It ends tonight.
Just a little insight won't make this right.It's too late to fight
It ends tonight,It ends ..."

มุ่ย "When darkness turns to light.It ends tonight,It ends tonight.
Just a little insight won't make this right.It's too late to fight
It ends tonight,It ends tonight..."

มีน "Tonight. Insight.When darkness turns to light,It ends tonight."

...............................................................................................................

มีน "ไม่มีใครรู้...พรุ่งนี้คุณอาจทำอีกอย่าง"

มุ่ย "พรุ่งนี้คุณอาจลืมว่าวันนี้คิดว่าำพรุ่งนี้จะทำอะไร"

มีน "พรุ่งนี้สิ่งที่คุณคิดในวันนี้"

มุ่ย "อาจไม่มีในวันพรุ่งนี้..."

..............................................................................................................

มีน "อ่าาาาา....รู้สึกดีจริงจริง"

มุ่ย "ทำไรมาอีก"

มีน "อาบน้ำ! ^.^ อาบน้ำอุ่นๆ ^o^"

มุ่ย "อ่า..ใช่..มันเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขจริงๆ"

มีน "อาบน้ำ..เปลือยเปล่า...สระผม...ถูสบู่..."

มุ่ย "ผมเปียก...ตัวเปียก...เช็ดตัว..."

มีน"ตัวสะอาด...เช็ดตัว..ครีม...โลชั่น..."

มุ่ย "คนเดียว...เปลือยเปล่า...ในห้อง...สบายๆ..ในห้อง...หน้ากระจก...ชุดนอน.."

มีน+ มุ่ย"รู้สึกดีจริงๆ...ให้ตาย!!!"

มีน "เป็นช่วงเวลาที่รอคอยที่สุดในหนึ่งวัน"

มุ่ย "เวลาอาบน้ำเนี่ยเหรอ"

มีน "อื้อ! ^ ^"

มุ่ย "แกชอบอาบน้ำให้มาเรียนี่"

มีน "อื้อ"

มุ่ย "ฉันเห็นแกมีความสุข"

มีน "อื้อ"

มุ่ย "เมื่อวานฉันเห็นแกเดินตามมาเรียจนเหนื่อย "

มีน "อื้อ..วันนี้ด้วย"

มุ่ย "วันนี้ฉันเห็นแกสองคนเดินเล่นข้างสระน้ำกัน"

มีน "อื้อ...มาเรียเดินเก่งมาก..สระใช่จะเล็ก.."

มุ่ย "น้องไฮเปอร์มากเลย ล้มหัวเข่าถลอก เลือดออก..ยังไม่จำ"

มีน "ฮ่าๆ..อื้อ..วันนี้โดนชิงช้ากระแทก หงายหลัง"

มุ่ย "O.o"

มีน "ร้ิองไห้ใหญ่เลย..มันช่วยไม่ได้"

มุ่ย "เออ ยิ่งตอนเล่นที่สนามเด็กเล่น..กระดานลื่นนะ..แกทนได้ไง"

มีน "ทนอะไร"

มุ่ย "ทนเดินตามดูน้องขึ้นบันไดอีกฝั่งแล้วก็วิ่งมาิอีกฝั่ง..จับไม่ให้น้องสไลด์เร็ว แกไม่เวียนหัว ไม่เหนื่อยเหรอ"

มีน "เหนื่อยน่ะ แต่ฉันแค่คิดว่า ทีน้องเค้าตัวเล็กนิดเดียว ยังเดินขึ้นบันได ไปมาไปมา ก้นกระแทกพื้นยังไม่เจ็บ ไม่ร้อง แถมเขายังสนุกอีก"

มุ่ย "แต่แกไม่ได้เล่นด้วยนี่"

มีน "ใครบอก...แึึค่ฉันเห็นรอยยิ้ม ได้ยินเสียงหัวเราำะของน้องเขา..ฉันก็สนุกแล้ว"

มุ่ย "แกรักเด็กคนนี้แล้วซิน่ะ"

มีน "ใช่....ฉันอยากอยู่กับเด็กคนนี้..."

มุ่ย "แต่แกจำไม่ได้เหรอ ว่ามาเรียเวลางอแง...ยากที่จะเอาอยู่"

มีน "ฮ่าๆ..ใช่ เวลาcranky อะ นึกภาำพแล้วก็ขำ"

มุ่ย "ใช่ เวลาน้องร้องไ้ห้เนี่ย น้องแกแทบจะมุดพื้นร้องไห้"

มีน "ฮ่าๆ ก็แค่ปล่อยให้ร้องไป..."

............................................................................................

มุ่ย "เออ...แกเห็นเม้นท์เอ็นทรี่ที่แล้วไหม"

มีน "เห็น..."

มุ่ย "จะแปลไหม"

มีน "ฉันว่ามันมีคำแปลเป็นภาษาอังกฤษแล้วนี่นา"

มุ่ย "เออ..แล้วจะแปลไหม"

มีน "ไม่..ยิ่งเข้าใจมันยิ่ง...ช้ำ"

มุ่ย "นี่! น้องสาวแกส่งเมลล์มานี้"

มีน "เออ...ดูมันพูดดิ๊"

*******************

หวัดดีพี่สาว วันนี้มีเรื่องดี ๆ มาฝากจ้า

นี่ ๆ เขาได้ทำงานแล้วตอนนี้ เอ็งไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรทั้งนั้น เพราะว่าเขาลงเอยด้วยดี ไม่มีปัญหา
เขาขอโทษน่ะที่ทำให้เอ็งต้องมาลำบากใจ เขารู้น่ะว่าเอ็งเครียด เอ็งคงคิดว่า จะอะไรนักหนากับกูว่ะ ใช่ม่ะ เขารู้น่า
เพราะว่าเขาเป็นน้องเอ็ง เขาย่อมรู้ว่าเอ็งเป็นคนยังไง...เขาคิดถึงเอ็งน่ะ
อย่าคิดมาก ถ้ามีไรก็โทมาบอกกันได้
อยากไปหาที่สุด
เพราะเขารักเอ็ง
แต่งงานกันน่ะ
555+
อย่าคิดมาก น่ะที่รัก เขารักเอ็ง


เมื่อวานเจอไอ้เล้ง
มันถามว่าสบายดีมั๊ย เขาบอกว่าดี
แล้วก็เดินหนีมันไป ไม่สนมันเลยล่ะ
เพราะเขาอยู่กะไอ้ติ่ง 55+ สนติ่งประชด


แค่นี้ละกันดึกละ กลับบ้าน เดี๋ยวแม่ว่า เนอะ.....

คิดถึงน่ะ พี่สาว เอ็งยังมีเขา และเขายังมีเอ็ง จำไว้น่ะ

*****************************

มุ่ย "ฮ่าๆ...อยากไปหาที่สุด เพราะเขารักเอ็ง แต่งงานกันน่ะ 555+ อย่าคิดมาก น่ะที่รัก เขารักเอ็ง ????..."

มีน "..-''-.. น้องกุ...-''-...ไอ่เราก็อุตส่าห์ตื่นเต้นคิดว่าเรื่อง....."

มุ่ย "จุนฯน้อย??"

มีน "ฮ่ะๆ..ช่างมันเถอะ แค่รู้ว่าน้องสบายดี ไม่มีปัญหา..ก็โอเคแล้ว"

มุ่ย "นั่นซิ...แกจะอยู่อย่างโสดไม่ใช่เหรอ.."

มีน "อือ...แต่ตอนนี้..ยิ่งได้ออกไปเล่นนอกบ้านบ่อยๆ"

มุ่ย"ทำไม"

มีน "อยากพรากผู้เยาว์โว้ยยยยยย...."

มุ่ย+มีน "ฮ่าๆๆๆ.."

มุ่ย "เด็กข้างบ้าน หรือ หนุ่มน้อยที่มีหมาสามตัวล่ะ"

มีน "ทั้งคู่...หึหึ"

มุ่ย "โฉดแล้วมึง..."

มีน "โฉดอย่างโสด...อ่ะฮ่ะๆ"

มุ่ย "When darkness turns to light,It ends tonight.."

มีน "It ends tonight"

********************************************************