โอ่วววววว มันช่างเป็นการเดินทางกลับที่แสนจะทรหดเหลือเกิน

แต่ก่อนกลับมันก็มีความสุขและสนุกไม่ใช่น้อย

(น้องมันแอ๊บแบ๊วเป็น แต่พี่มันไม่ ฮ่าๆ)

หลังจากที่ได้เจอก๊อบโดยบังเอิญแล้ว วันพฤหัสฯก็ำพาน้องๆไปกินเนื้อย่างกัน

ก็ลองให้น้องสาวโทรหาก๊อบ กะชวนไปเที่ยวร้านคาราโอเกะที่เราเคยทำงานอยู่

หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้

(นั่นว่าแล้ว ไอ่เราคิด ให้เบอร์ใครมาหรือป่าวว๊า ฮ่าๆ)

พอตอนกินเนื้อย่างกันอยู่ให้น้องลองโทรอีก ทีนี้ติด

(ภาพนี้ไอเดียน้องสาว ฮ่ะำๆ)

น้องสาวมันดีใจยิ่งกว่าพี่มันอีก  ให้น้องชวนมันคงจะน่าไปมากกว่าเราชวน มั้ง

สรุิป ว่าง ไปได้ หุหุ ดีๆ ไปสองสามคนมันไม่สนุก

 

ึคิดๆแล้วมันก็แปลกดี ยังอดขำไม่หายกะที่ตัวเองทำก่อนมาอเมกาปลายปีที่แล้ว

จดหมาย ของขวัญ ไอ่มีนไม่เคยทำแบบนั้นกับผู้ชายคนไหนมาก่อน

ง่ายๆ ไม่เคยเริ่มก่อน

ไม่รวมพี่นิค เพราะอะไร รู้กัน

การพบแล้วต้องจาก มันก็เจ็บอยู่ลึกๆน่ะ แต่ทำไงได้ ฉันต้องไป

แต่ถึงอยู่ก็ไม่คิดว่าความสัมพันธ์มันจะมากกว่าคนรู้จักที่มีึความรู้สึกดีๆให้หรอกจริงไหม

มานั่งคิดทบทวนอะไรที่มันเกิดขึ้น ฉันมักจะต้องจากไปทุกครั้ง เมื่อฉันเริ่มรู้สึกดีๆกับใครสักคน

มีน"น้องสาวบอกว่าก๊อบมีแฟนแล้วนี่"

ก๊อบ " อื้อ แล้วมีนล่ะ"

มีน "ยัง"

ก๊อบ "ยังเหมือนเดิม?"

ไอ่มีนคิด ก็ยังเหมือนเดิม จะเปลี่ยนไปไหนได้ ในเมื่อ ตอนนี้มีนมีแต่จุนซู ฮ่าๆ

คนที่เราเรียกว่าพี่นิค ก็ยังคิดถึงบ้าง แล้วตัวเองก็มีแฟนไปแล้ว

ิิอะไรๆ มันบอกว่า ไอ่มีน อยู่คนเดียวดีกว่ามั้งแก ฮ่าๆ

ต่อๆร้องเกะ

 มีน น้องสาว พร้อมกับแฟนน้องสาวก็ไปกันก่อน

น้องเป็นคนโทรหาเป็นระยะ ระยะ ก้อยากโทรหาเองหรอกน่ะ แต่เขารู้ว่าเราคิดไงกับเขา

เดี๋ยวเขาจะไม่กล้ามา ขนาดมายังบอก พาเพื่อนไปด้วยน่ะ ไม่กล้าไปคนเดียว

กลัวฉันหรือว่ากลัวอะไร (กลัวคนรู้จักฝ่ายแฟนเห็นไง?)

สรุป คงกลัวทั้งสองอย่าง ฮ่าๆ

และแล้ว ผ่าง เขาก็มา

ไอ่มีนไม่สังเกตไรเลยจนเขาบอกว่า "เนี่ยเสื้อใครให้เนี่ย " พร้อมทั้งชี้ๆ โชว์ๆ

เฮ้ย! นี่มันเสื้อที่เราให้นี่หว่า ใส่มาด้วย ไม่คิดว่าจะใส่มา

ไม่คิดว่าจะใส่ใจ ใส่มาให้คนให้..ดู

ตอนนั้นอย่างดีใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ยิ้ม

อยากจะบอกว่าใส่แล้วดูดีน่ะ แต่มันดันเขิลตัวเอง ให้ตายซิ

(จะำไปเขิลทำไมไม่รู้ )

เพื่อนน่าเพื่อน

ยังคิดอยู่ว่า นี่ถ้าไม่มีแฟนแล้ว..คงไม่มาเที่ยวด้วยกันหรอกใช่ไหม

แต่ก็น่ะ ไม่เจอเกือบปี รู้ว่ามีแฟนแล้ว ทางนั้นเขาก็ดี เราก็รู้สึกดี

ลึกๆมันก็เศร้าๆ แต่ก็อย่างว่า ถึงเราอยู่ก็แค่...

อีกอย่างเสียใจกับใครบางคนยังไม่หาย

ทุกอย่างมันความผิดเราคนเดียวนั่นแหละ

ร้องซะเพลินสี่ชั่วโมง เกือบตีสามกลับบ้าน

ขอบใจน่ะที่มา ดีใจน่ะที่ใส่เสื้อตัวนั้นมา และบอกว่าสนุก

ไอ่มีนเหรอ ยิ่งกว่าสนุก แต่ก็ได้แค่บอกว่า สนุกเหมือนกัน

ขอบใจน่ะ ที่ไปส่งถึงถิ่นทุรกันดาร ฮ่าๆ

อยากจะบอกว่า ไม่ต้องเล่ามากก็ได้เรื่องแฟน

รู้แล้วน่าว่ามีแฟนแล้ว โด่

เสียงดีน่ะ ร้องเพลงเพราะด้วย ขนาดเพลงที่ไอ่มีนไม่เคยฟัง

เขายังร้องได้เพราะ จริงๆน่ะ

คืนเดียว ร่ำลา ความสนุกจบแล้ว แต่ความทรงจำยังอยู่

กลับไปหาแฟนเธอซะน่ะ

ต้องขอบใจน้องสาวที่มันคิดจะถ่ายรูปไว้

ฉันเลยได้ นั่งดูไปยิ้มไปกับแต่ละคนระหว่างที่รอขึ้นเครื่อง ดูแล้วดูอีก

ถึงแม้ว่าเครื่องที่นาริตะจะดีเลย์ถึงสองชั่วโมง

ถึงแม้ฉันต้องลากกระเป๋าที่หนักกว่าเดิมขึ้นรถไฟใต้ดิน

ลากขึ้นบันไดยี่สิบกว่าขั้น(จริงๆ)

ลากไปตามถนนเพื่อไปยังสถานีรถบัสแถวไชน่าทาวน์ NYC

มา Washington D.C ถนนปิด คนขับรถต้องหาเส้นทางใหม่ ทำให้ฉันไปไม่ทัน Metro Station ปิดซะแล้ว

ฝนตกปรอยๆำพร้อมอากาศหนาว โทรปลุกโฮสต์แต่เช้า(ตีสี่กว่า)เพื่อให้เขามารับ

กลับถึงบ้านหลับเป็นตายยันห้าโมงเย็น

แต่เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นตลอดสองสัปดาห์ที่ไทย

และเรื่องบังเอิญที่เราเจอกัน แค่นี้ฉันก็มีความสุขแล้ว

ขอบคุณจุนซู เธอนำพาความสุขมาให้ฉันเสมอ

ขอบคุณตัวฉันเองที่ไม่ไปลอนดอน

ขอบคุณ โชคชะตา

ตื่นมาทักทายโฮสต์มัม แกบอกว่า

เนี่ยฉันมีผู้ชายให้คุณน่ะ เป็นคนเกาหลี สูงมาก เหมือนๆกับพวกผู้ชายที่คุณดูในดีวีดีเลย( TVXQ)

ฉันบอกว่าฉันมีออแำพร์ บลาๆ ของแกไป

ไอ่มีนได้แต่ขำๆ (อะไรก็ขำน่อกุ ฮ่าๆ)

จริงๆก็อยากจะบอกว่า มีเหรอ เอามาให้ฉันหน่อยซิ ฮ่าๆ

ล้อเล่นน่าาาา

The End

เราร้องเำพลงไรกันฉันจำไม่ได้ เหอะๆ

แล้วนั่นใครมาร้องคู่กับฉัน

ทำไมน้องถ่ายพี่ตกขอบ -''-

เอาให้ดีหน่อยดิ๊ แล้วนั่นขำอะไร มองไปคนละทาง ฮ่าๆ

ฉันมาทำอะไรที่นี่ หือ? ง่วงกันแล้ววววว

บิลมา
มีน"ใครจ่าย"
ก๊อบ "เหอๆ ใครล่ะ"
เพื่อนก๊อบ "ไม่รู้ ผมไม่เกี่ยว เงียบไว้ๆ"

มีน "ฮ๊าา ๆ ฉันเองนี่หว่า"
ก๊อบ "เหอๆ เำิพิ่งรู้ดิ่"
เพื่อนก๊อบ "ไงผมก็ไม่เกี่ยว ผมไม่ผิ๊ดดดด"
(ฮ่าๆ)

ที่ยิ้มกว้างน่ะ ไม่มีอะไร ขำน้องสาวกับตาคนนี้ (ชื่อไรหว่า ฮ่าๆ)

จ้างให้ก็ม่ายบอกกกก

หนีกล้องตลอด  (อย่ายุ่งน่าเึค้่่าจะร้องเพลง)ฮ่าๆ

เบียร์กะเต้าหู้ เต้าหู้เมาเบียร์ หึหึ

น้องดรีมมี่

รูปที่ลงไม่ได้ขออนุญาตเจ้าของแต่อย่างใด

ใึีครรู้จักพวกเขาก็ แห่ๆ

ไปดีกว่า ฟิ้วววววว  ^o^